27 grudnia 2009 r. Imieniny: Fabioli, Jana, Żanety
redakcja
partnerzy
subskrypcja
współpraca
forum


Nowe Zeszyty Samorzadowe nr 3/2008

Kategoria: administracja
Data publikacji: 2008-10-24 18:07:53
Autor: Redakcja

Tomasz Wołowiec, Tadeusz Burzyński

Praktyka funkcjonowania opłaty miejscowej i uzdrowiskowej.


1.

Należy pamiętać, że aktualne przepisy podatkowe wyróżniają dwie opłaty o charakterze lokalnym. Oprócz opłaty miejscowej pobierana jest również opłata uzdrowiskowa. Tę ostatnią zapłacą osoby fizyczne przebywające dłużej niż dobę w celach zdrowotnych, turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych w miejscowościach znajdujących się na obszarach, którym nadano status uzdrowiska na zasadach określonych we wspomnianej już ustawie o lecznictwie uzdrowiskowym. Warto jednak pamiętać, że od osób, od których pobierana jest opłata uzdrowiskowa, nie pobiera się opłaty miejscowej. Sam fakt przyjazdu do miejscowości odpowiadającej kryteriom określonym w art. 17 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, bez zamiaru pobytu w celach wypoczynkowych, zdrowotnych lub turystycznych, nie powoduje obowiązku uiszczenia opłaty miejscowej. Obowiązek ten powstaje, gdy osoba przebywa w takiej miejscowości w celach wypoczynkowych, zdrowotnych, szkoleniowych lub turystycznych. Wniosek taki potwierdza treść pisma Ministerstwa Finansów z 29 października 2001 r. (LK-1302 / LP/01/IP, Biuletyn Skarbowy z 2002 r. nr 1, póz. 30).

2.

Obowiązek uiszczenia opłaty miejscowej przekształca się w zobowiązanie podatkowe wraz z upływem każdego dnia pobytu. Wobec powyższego nie jest możliwe pobieranie tej opłaty z góry, pierwszego dnia pobytu, za cały okres planowanego pobytu. Nie oznacza to jednak, że istnieje obowiązek codziennego pobierania opłaty miejscowej. Rada gminy, na podstawie art. 19 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ma ustalić zasady ustalania i poboru oraz terminy płatności i wysokość stawek opłat określonych w ustawie, z tym że w przypadku opłaty miejscowej zasady te nie mogą być sprzeczne z art. 17 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, z którego wynika, że opłatę miejscową pobiera się za każdy dzień pobytu. Tak więc nic nie stoi na przeszkodzie, by opłata miejscowa była pobierana - od osób obowiązanych do jej uiszczenia - po upływie każdego dnia pobytu lub ostatniego dnia pobytu za cały okres pobytu w miejscowościach, o których mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, gdyż wtedy będzie spełniony wymóg jej pobierania za każdy dzień pobytu.

3.

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie definiuje pojęcia „przebywający czasowo", ani nie odsyła przy tym do innego aktu prawnego. Wyżej wymieniona ustawa nie uzależnia powstania obowiązku zapłaty opłaty miejscowej od warunku spełnienia wymogów innych ustaw. W związku z powyższym nie ma podstaw prawnych, by przy ustalaniu osób zobowiązanych i do zapłaty opłaty miejscowej posiłkować się wyłącznie przepisami ustawy j z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. \ z 2006 r. Nr 139, póz. 993 z późn. zm.), regulującej obowiązki meldunkowe obywateli polskich i cudzoziemców.

4.

Dla zarządzenia przez radę gminy poboru podatku w drodze inkasa nie jest potrzebna niczyja zgoda, w konsekwencji podjęcia takiej uchwały nikt konkretny nie staje się bowiem inkasentem. Podatkowy stan faktyczny, którego realizacja powoduje powstanie obowiązków inkasenta, jest kształtowany przez akt prawa miejscowego - uchwałę rady gminy. Oznacza to, że wszyscy inkasenci są władczo wyznaczani do pełnienia tej funkcji i z tytułu wykonywanych przez siebie obowiązków otrzymują wynagrodzenie w wysokości jednostronnie ustalanej przez radę gminy.

5.

Możliwe jest różnicowanie wysokości wynagrodzenia za inkaso tej samej opłaty, które otrzymują poszczególni inkasenci. Jednakże zróżnicowanie to powinno być dokonane na podstawie kryteriów związanych z poborem danej opłaty i jej wpłaceniem organowi podatkowemu, a więc musi pozostawać w związku z obowiązkami inkasentów.

6.

Jeżeli podatnik podatku VAT prowadzi działalność gospodarczą w zakresie organizacji szkoleń i zawarł z urzędem gminy umowę w sprawie prowadzenia inkasa opłaty miejscowej, to zgodnie z umową za pobieranie opłaty miejscowej od turystów otrzymuje 10% pobranej opłaty. Wystawia na tę usługę fakturę, co oznacza, że od tak świadczonych usług na rzecz gminy będzie zobowiązany zapłacić podatek VAT. W tym przypadku nie znajdzie bowiem zastosowania § 8 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, póz. 970 z późn. zm.), gdyż przepis ten dotyczy czynności wykonywanych w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego (do grona których podatnik się nie zalicza). Pobór opłaty miejscowej przez Inkasentów w wykonaniu uchwały rady gminy stanowi świadczenie usług na rzecz gminy, stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy o z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, póz. 535 z późn. zm.) l tym samym podlega opodatkowaniu tym podatkiem.



  powrót do strony głównej
  wersja do druku
  wyślij znajomemu







Aktualnie brak komentarzy do tego tekstu.